Paddo

Nu de herfstbladeren de tuin vullen en de planten geelgekleurd raken denk ik wat weemoedig terug aan Paddo, die deze zomer een graag geziene gast was in ons leefgebiedje. Op de foto laaft hij zich aan het waterstraaltje in het vijvertje na een tochtje door de tuin.
Paddo lijkt ineens vertrokken te zijn met de nazomer mee. Hoe zou zij-want zo'n grote pad is meestal een vrouwtje-het maken? We hebben haar vaak onder een steen zien gluren in haar vijvertje, een met water gevulde ingegraven metselbak, altijd op haar hoede. Een paar weken terug dook zij ineens op tussen de planken van het vlondertje, maar nu is zij dan toch echt weg. Wat rest zijn wat foto's en dit is Paddo dan. Hopelijk tot volgend jaar!