
Als ik naar mijn werk fiets kom ik steevast over De Lange Kleiweg en passeer het huis, de stal en het land van boer Kees. Altijd is er wat te zien en ieder dier is er welkom:
een zwanenfamilie, kraaien, ganzen, meeuwen, het is altijd weer boeiend erlangs te fietsen. Het is ook een leuk stukje land, nogal smal en lang met wat kassen op de achtergrond. Maar met vooral ook koeien, een stuk of elf. De dieren hebben het er goed. Ooit stond er een aftands paardje, oud en pluizig. Het dier mocht er rustig zijn oude dag slijten en boer Kees trotseerde schampere opmerkingen van sommige voorbijgangers of het beest niet verwaarloosd werd. Hij zette er maar een bordje bij met de tekst: "Ik ben niet zielig, alleen oud" of iets van die strekking.
Kippen, vrij rondrennend, waar zie je dit nog zo gauw? Onlangs fietste ik na een avonddienst weer langs boer Kees, het was al donker. In de stal brandde nog licht en daar ontwaarde ik het silhouet van Kees, die zo 's avonds nog bij zijn koetjes op stal stond en er bezig was hooi te scheppen. Ik realiseerde me dat deze dieren het goed hebben en dat stemde me blij!

Je hebt nog een leuk stuk geschreven, Els. Het is altijd zo'n plezier om je blog te lezen. Ik vond het introductiefilmpje over het archief in Tilburg ook heel interessant. Ik zou het leuk vinden om te zien hoe ze de oude documenten repareren.
BeantwoordenVerwijderenBedankt.
groetjes,
Caroline.