
Gezien op 6 januari in theater "De Veste". Ik heb geboeid geluisterd naar deze afscheidsmonologen. Hoe herkenbaar en prachtig verwoord en geacteerd. Een aantal teksten,zelf geselecteerd en nagespeeld of voorgelezen door diverse acteurs,waaronder één vaste actrice met daarnaast gedurende de tournee steeds wisselende gastspelers met geweldige muziek en filmisch decor.De teksten raken je, snijden door je ziel. Verrassend hoe een gastspeler, in het dagelijks leven sportverslaggever voor "Studio Sport" zich ontpopt tot een geweldige acteur. En hoe herkenbaar en waar veel toch is in het proces rond afscheid en dood. Je leeft en denkt als vanzelf mee.
Het was niet loodzwaar maar integendeel verrassend en boeiend. Er werd veel bewogen, gedanst en gesjouwd met stoelen en de life-muziek onderschreef de teksten zeer goed plus dat de musicus ook gewoon meespeelde. Door de gladheid was een van de gastspelers, een van de meiden van Halal,niet op tijd,dus even lichte paniek. Maar een van haar zussen die in de zaal zat nam het "gewoon" even over totdat zij op het toneel verscheen. Dat ongedwongene,het dynanische decor maar vooral de kracht van de teksten en sterke acteerspel maakten dat het soms net echt was. Geen theoretisch gepraat over de dood, maar recht vanuit het hart. Ik vond de muziek heel sterk,nog nooit zoiets gehoord. Gaat het zien!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten